كاش دلها آنقدر خالص بودند كه دعاها قبل از پايين آمدن دستها مستجاب مي‌شدند.

                   كاش مهتاب با كوچه هاي تاريك شب آشناتر بود.

                   كاش بهار آنقدر مهربان بود كه باغها را به دست خزان نمي‌سپرد.

                   كاش در قاموس غصه‌ها شكوه لبخند در معني داغ اشك گم نمي‌شد.

                   كاش مرگ معناي عاطفه را مي‌فهميد . كاش كاش كاش ....

                                              (دكتر شريعتي)